(Ανοιχτή Συνέλευση Κατοίκων Κεφαλονιάς)

 

ΠΑΜΙΣΟΣ ΜΕΣΣΗΝΗΣ-ΠΑΛΛΗΞΟΥΡΙΑΚΟΣ(25/4/2021)

(Ανοιχτή Συνέλευση Κατοίκων Κεφαλονιάς Ενάντια στα Αιολικά)

 

*(Ανοιχτή Συνέλευση Κεφαλλονιάς-Ιθάκης ενάντια στην Εξόρυξη Υδρογονανθράκων)

Συμβουλευτικό Κέντρο Γυναικών ΚΕΦΑΛΛΟΝΙΑΣ

Ο υγρότοπος Λιβαδίου

Ο υγρότοπος Λιβαδίου Παλικής

Το έλος Λιβάδι βρίσκεται στο μυχό του όρμου Λιβαδιού, τρία χιλιόμετρα βόρεια-βορειοανατολικά του ομώνυμου οικισμού της Κεφαλονιάς.

Έχει έκταση 680 στρέμματα και περιλαμβάνεται στην Εθνική απογραφή με κωδικό GR224202000 και ονομασία Έλος Λιβάδι. Αποτελείται κυρίως από αλμυρόβαλτους και έλη υφάλμυρου νερού, όπου η επικοινωνία τους με τη θάλασσα έχει διακοπεί από τον παραλιακό δρόμο που συνδέει το Ληξούρι με το Αργοστόλι.

Ο υγρότοπος ήταν πολύ μεγαλύτερος στο παρελθόν, εκτεινόμενος στις δυτικές παράκτιες περιοχές του όρμου. Η έκτασή του μειώθηκε λόγω αποστραγγίσεων και επέκτασης καλλιεργειών.

Ακόμα και στη σημερινή του μορφή υπάρχουν πολλά αποστραγγιστικά κανάλια και περίπου το μισό του υγροτόπου καλλιεργείται τους καλοκαιρινούς μήνες, ενώ βόσκειται τουλάχιστον το 70%. Τροφοδοτείται από καρστικές πηγές και το νερό διοχετεύεται στη θάλασσα μέσω δύο αγωγών-γεφυριών της παραλιακής επαρχιακής οδού (ένα σε κάθε άκρη του).

Ο υγρότοπος βρίσκεται εντός των ορίων του Καταφυγίου Άγριας Ζωής “Λειβάδι Ληξουρίου” (ΦΕΚ 720/Β/1976), στον οποίον, όμως, ασκείται συστηματικά παράνομο κυνήγι. Το έλος Λιβάδι είναι ο σημαντικότερος, λόγω έκτασης και βιοποικιλότητας, χερσαίος υγρότοπος του νησιού της Κεφαλονιάς (WWF Ελλάς, 2015 – Επίσκεψη για την απογραφή: Παραγκαμιάν & Καρδαμάκη, 2010).

Στον υγρότοπο Λιβαδίου έχουν καταγραφεί τουλάχιστον 107 είδη πουλιών, μερικά εκ των οποίων σε αξιοσημείωτους αριθμούς.

Τα είδη των ερωδιών Ardea alba L. (αργυροτσικνιάς), Ardea cinerea L. (σταχτοτσικνιάς)  και Egretta garzetta (λευκοτσικνιάς) εμφανίζονται στον υγρότοπο Λιβαδίου όλους τους μήνες. Τους χειμερινούς μήνες εμφανίζονται σε μεγάλους αριθμούς και έρχονται στον υγρότοπο για να διαχειμάσουν. Τους καλοκαιρινούς μήνες κάποια άτομα ξεμένουν ενώ τα υπόλοιπα μεταναστεύουν σε τόπους αναπαραγωγής.

Άλλο κοινό είδος στον υγρότοπο είναι το Tachybaptus ruficollis Pallas (νανοβουτηχτάρι), το οποίο εμφανίζεται σε μικρούς μεν αριθμούς, αλλά με σχεδόν σταθερή παρουσία όλους τους μήνες στον υγρότοπο.

Σταθερή παρουσία στον υγρότοπο εμφανίζει και το είδος Fulica atra L. (φαλαρίδα). Τον χειμώνα ο αριθμός του είδους αυξάνεται. Ως συνέπεια, τον μήνα Ιανουάριο καταμετρούνται πάνω από 200 άτομα. Από καταγραφές που έχουν γίνει, η φαλαρίδα είναι το πολυαριθμότερο είδος του υγροτόπου. Υπάρχουν ενδείξεις ότι το είδος αναπαράγεται στο Λίβάδι.

To είδος Anas platyrhynchos L. (πρασινοκέφαλη πάπια) με βάση τις καταμετρήσεις είναι ένα είδος το οποίο καταγράφηκε στον υγρότοπο Λιβαδίου όλους τους μήνες εκτός από το μήνα Δεκέμβριο και Φεβρουάριο. Με βάση το διάγραμμα των μηνιαίων καταμετρήσεων, το μήνα Αύγουστο καταμετρήθηκαν 42 άτομα, το μήνα Οκτώβριο 56 άτομα και το μήνα Ιανουάριο 69 άτομα του είδους.

Άλλα είδη που εμφανίζονται στον υγρότοπο, σε μικρούς αριθμούς, είναι: Anas querquedula (σαρσέλα), Anas clypeata (χουλιαρόπαπια), Actitis hypoleucos (ακτίτης) και Alcedo atthis (αλκυόνη). Αξίζει να σημειωθεί ότι μεγάλους αριθμούς ατόμων εμφάνισε το είδος Anas crecca (κιρκίρι) κατά τους χειμερινούς μήνες.

Από τον Απρίλιο έως και τον Σεπτέμβριο παρατηρείται το είδος Himantopus himantopus (καλαμοκανάς). Ενώ περιστασιακά εμφανίζονται τα σπάνια και προστατευόμενα είδη (είτε ως μεμονωμένα άτομα είτε σε μικρές ομάδες): Ardeola ralloides (κρυπτοτσικνιάς), Ardea purpurea (πορφυροτσικνιάς) και Plegadis falcinellus (χαλκόκοτα).

Αξίζει να σημειωθεί ότι στον υγρότοπο παρατηρούνται και κάποια είδη αρπακτικών, όπως τα: Circus aeruginosus (καλαμόκιρκος), Falco tinnunculus (βραχοκιρκινέζι), Pandion haliaetus (ψαραετός) και Buteo buteo (γερακίνα), καθώς και κάποια είδη στρουθιόμορφων ειδών, όπως τα: Lanius senator (κοκκινοκεφαλάς), Lanius minor (σταχτοκεφαλάς), Carduelis cannabina (φανέτο), Emberiza calandra (τσιφτάς), Sturnus vulgaris (ψαρόνι), Saxicola torquatus (μαυρολαίμης), Phylloscopus trochilus (θαμνοφυλλοσκόπος) και Galerida cristata (κατσουλιέρης).

Στην θαλάσσια περιοχή που συνορεύει με τον υγρότοπο παρατηρήθηκαν επίσης τα εξής είδη: Podiceps cristatus (σκουφοβουτηχτάρι), Phalacrocorax carbo (κορμοράνος), Numenius sp., Charadrius dubius (ποταμοσφυριχτής) και Gelochelidon nilotica (γελογλάρονο).

Από τα ανωτέρω συμπεραίνουμε την μεγάλη αξία του υγροτόπου Λιβαδίου για την ορνιθοπανίδα της Κεφαλονιάς, αφού εμφανίζονται σ’ αυτόν παρυδάτια, υδρόβια, στρουθιόμορφα και αρπακτικά είδη. Επίσης, το γεγονός ότι εμφανίζονται κάποια σπάνια και απειλούμενα είδη ορνιθοπανίδας (π.χ. αργυροτσικνιάς, λευκοτσικνιάς, καλαμόκιρκος κ.α.), τονίζει την ανάγκη ενίσχυσης της προστασίας της συγκεκριμένης περιοχής από μη συμβατές ανθρώπινες δραστηριότητες (π.χ. λαθροθηρία, πυρκαγιές, απόθεση μπαζών και απορριμμάτων). Είναι απαραίτητο, ως εκ τούτου να εφαρμοσθούν κατάλληλα διαχειριστικά μέτρα προστασίας των ενδιαιτημάτων των υδρόβιων και παρυδάτιων ειδών ορνιθοπανίδας αυτής της υγροτοπικής περιοχής. Η περιοχή του υγροτόπου Λιβαδίου μπορεί να χρησιμοποιηθεί για δραστηριότητες ήπιας αναψυχής και τουρισμού, όπου σχολεία, ομάδες και μεμονωμένοι επισκέπτες θα διεξάγουν ορνιθοπαρατήρηση.

(φώτο και από kefalonias.gr).:

Καμιναράτα-Caminarata

Τα Καμιναράτα είναι το δυτικότερο χωριό της Κεφαλλονιάς. Βρίσκεται σε υψόμετρο 420 μέτρων και έχει πληθυσμό 150 περίπου κατοίκους. Είναι χτισμένο αμφιθεατρικά, με τρόπο που βλέπει όλη την Παλική, το Ληξούρι και το βουνό Αίνο. Απέχει 8 χιλιόμετρα από το Ληξούρι.

Ιστορία
Το 1581 η Βενετία έστειλε τον Πέτρο Καστροφύλακα (Piero Castrofilaca) για να πραγματοποιήσει απογραφή του πληθυσμού το 1583. Τα Καμιναράτα αναφέρονται ως "Caminarata" με πληθυσμό 200 άτομα: 44 άνδρες, 97 γυναίκες, 48 αγόρια και 11 γέρους. Το κείμενο της απογραφής σώζεται στη Μαρκιανή Εθνική Βιβλιοθήκη της Βενετίας. Είναι λογικό ότι το χωριό πρέπει να προϋπήρχε τουλάχιστον 150-200 χρόνια, ώστε να έχει 200 κατοίκους το 1583.

Δημογραφικά
1583: 200 Κατ.
2007: 344 Κατ.
2011 220 Κατ.
2015: 180 Κατ.

Αξιοθέατα
Πέντε χιλιόμετρα έξω από το χωριό βρίσκεται το μοναστήρι των Κηπουραίων. Είναι χτισμένο από το 1759, δίπλα σε ένα από τα μεγαλύτερα ακρωτήρια του νησιού, τη σχίζα.
Κοντά στα Κηπούρια υπάρχει η Βρύση του Ταφιού, μια πηγή καθαρού, γάργαρου νερού που πιστεύεται πως έχει θεραπευτικές ιδιότητες. Από το καλοκαίρι του 2015 υπάρχει μονοπάτι με πλάκες, το οποίο ξεκινά από το χωριό και καταλήγει στη Μονή Κηπουραίων περνώντας από τη βρύση του Ταφιού.
Επίσης το παλιό ελαιοτριβείο του χωριού έχει διαμορφωθεί σε λαογραφικό μουσείο. Μερικά από τα εκθέματα του μουσείου είναι φορεσιές, εργαλεία και πίνακες.
Ακόμα στην άκρη του χωριού υπάρχει ένα πέτρινο κιόσκι, η Αετόσταση. Από εκεί μπορεί να δει κανείς ένα καταπληκτικό ηλιοβασίλεμα

Γεωργία και κτηνοτροφία
Οι κάτοικοι του χωριού ασχολούνται με τη γεωργία και την κτηνοτροφία. Ελιές, πατάτες, ντομάτες, μελιτζάνες, λάχανα, πιππεριές, μελιτζάνες, πεπόνια, κολοκύθια, αγγούρια και μπρόκολα είναι τα λαχανικά που παράγουν. Τα ζώα που εκτρέφονται είναι οι γίδες, τα κουνέλια, οι κότες και τα μοσχάρια.

Καταστήματα
Τα Καμιναράτα έχουν καφενείο, που λειτουργεί όλο το χρόνο. Επίσης υπάρχει κατάστημα με διαφορά φαγητά και σουβλάκια, το οποίο λειτουργεί μόνο το καλοκαίρι.

Εκδηλώσεις στο χωριό
Η εκκλησία του χωριού είναι ο προφήτης Ηλίας. Την ημέρα που γιορτάζει (20 Ιουλίου) διοργανώνεται γλέντι στο προαύλιο της εκκλησίας.
Επίσης κάθε Αύγουστο διοργανώνονται στο χωριό αγώνες τρεξίματος και αγώνες σκακιού, για τα παιδιά που κάνουν διακοπές